پیام ویژه

آخرين مطالب

العرب: میانجیگری عمان محکوم به شکست است يادداشت

العرب: میانجیگری عمان محکوم به شکست است
  بزرگنمايي:

پیام ویژه - العرب: میانجیگری عمان محکوم به شکست است
٤٠٩
٠
لینک کوتاه در کلیبرد کپی شد! http://akhr.ir/5809713
-->
انتخاب / متن پیش رو در انتخاب منتشر شده و انتشار آن به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست
العرب نزدیک به عربستان سعودی نوشت: منابع در کشورهای خلیج فارس تاکید می‌کنند که میانجگری پادشاهی عمان بین ایران و دولت‌های شورای همکاری‌های خلیج فارس، که در رأس آن‌ها عربستان و امارات قرار دارند، به دلیل نبود شروط لازم، محکوم به شکست است.
در ادامه این مطلب آمده است: این منابع، مقدمه شروط مذکور را انجام اقداماتی از سوی ایران می‌دانند، تا جدیت آن برای گشودن کانال مذاکره واقعی با عربستان و امارات، مشخص شود؛ به نحوی که مسئولان ایرانی از سطح زبان شیرین خود در مورد همکاری دولت‌های خلیج فارس، برای تامین امنیت دریانوردی منطقه، به دور از دخالت دولت‌های خارجی، فراتر رفته و به مرحله عمل برسند.
به نظر می‌رسد زمینه‌های متعددی است که ایران می‌تواند در آنها، جدیت خود برای انتقال از کلام زیبا به اقدامات ملموس را ثابت کند و یکی از آنها، میدان یمن است که ایران می‌تواند از طریق آن و به کمک هم پیمانان حوثی خود، حسن نیت و تمایلش برای گشودن صفحه تازه‌ای با دولت‌های عربی خلیج فارس را نشان دهد.
پادشاهی عمان، پیش از این نیز پیام‌های سیاسی را در مورد میانجی گری بین دولت‌های خلیج فارس و ایران، ارسال کرده بود. در این میان، تحلیلگران بر این عقیده اند که سعودی‌ها در تلاشند این پیام را به ایران و جامعه بین الملل برسانند، که اگر برنامه‌های هسته‌ای تهران کنترل نشود، عربستان، خود، نسبت به تامین امنیت ملی اش اقدام می‌کند؛ به نحوی که بتواند با برنامه‌های ایران رقابت کند؛ چرا که اگر آژانس بین المللی انرژی هسته‌ای نتواند ایران را کنترل کند، این موضوع، منطقه را به روی مسابقه تسلیحاتی هسته‌ای بزرگی می‌کشاند که هرگز منحصر به عربستان و ایران نمی‌شود.
ایشان معتقدند اظهارات اخیر مسئولان سعودی نشان می‌دهد ایشان قصد دارند بر این مهم تاکید کنند که هیچ قصدی برای باز شدن کانال مذاکرات با ایران ندارند و صحبت‌هایی که در مورد مذاکره عربستان با حوثی ها، برای حل بحران یمن مطرح می‌شود نیز، بیش از آنکه برخاسته از نیاز سعودی‌ها باشد، نشان دهنده تمایل گسترده یمنی‌ها برای پایان دادن به بحران در این کشور است.


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

اشپیگل: پایان غزل خوانی واشنگتن و پیونگ یانگ نزدیک است

آنکارا، مسکو و واشنگتن بر خط آتش ژئوپلیتیک

آیا بازار مسکن دوباره رونق خواهد گرفت؟

هزار راه رفته کلاهبرداران فضای مجازی

سیمای معترضان آبان از نمای نزدیک

مردم در جمهوری مؤمنین

ارزیابی "شورای آتلانتیک" از چالش تظاهرات اخیر عراق برای موقعیت ایران

قطر و محور سعودی به آشتی نزدیک می‌شوند؟

مسکن بدون مهر

ابعاد تهدید به استفاده از «مکانیسم ماشه» علیه ایران

اعتماد مطرح کرد: مسیحی شدن پناهجویان

هفت نکته درباره اوج گیری استقلال با استراماچونی

آیا تندروترین مجلس بعد از انقلاب تشکیل می‌شود؟

استیضاح ترامپ؛ رونوشت به ...!

اینترنت از کجا می‌آید؟

عاقبت هپکو در انتظار صنعت خودرو؟

سنت شانتاژ آمریکایی

فرانسه در وضعیت فلج شدگی

فرشاد مومنی: نقد نظام بودجه‌ریزی خصلت رانتی پیدا کرده است

سه نکته درباره اوپک 177

یارانه پنهان ‌900‌ هزار‌میلیاردی حقوق‌بگیـران در جیب دولت

مدل حباب‌ساز بورس تهران

پرونده نافرجام سقوط هواپیمای سی130

بازگشت سیاست چماق و هویج به روابط غرب با ایران

بازداشت مدیران فاسد و پیام دریافتی مردم

حق اعتراض نهادینه می شود

ریاست‌جمهوری پنس به ضرر ایران است

رقابت از مشهد بر سر صندلی ریاست

قالیباف: ایستاده‌ایم برای تغییر

اتمام حجت‌ ایران، تکرار وعده‌های اروپا

سورپرایز سعودی برای بازارنفت

اصلاح‌طلبان بدلی

«دونرخی» رانت می‌آورد؛ اعتماد را می برد

اصلاح‌طلبان قهر را کنارگذاشتند

صندلی‌های پولی!

تا حقوق‌ 3 میلیون تومانی از مالیات معاف می‌شود

اصلاح‌طلبان برای مجلس آمدند

ماهشهر پس از روز واقعه

کیهان: اظهارنظر رهبر انقلاب ناظر به مسائل امنیتی بود نه طرح اقتصادی بنزین

قدم‌های اولیه اصلاحات در عراق

سرمقاله جوان/ رسالت جنبش دانشجویی در گام دوم انقلاب

سرمقاله خراسان/ خواب تازه آمریکایی ها برای عراق

سرمقاله کیهان/ 16آذر تولد دو شعار

سرمقاله وطن امروز/ در مذمت تلاش دولت برای جلب ترحم

سرمقاله رسالت/ به بهانه تعظیم و تکریم یحیی علوی!

سرمقاله شرق/ خط مقدم سیاست

سرمقاله اعتماد/ سه نکته درباره اوپک 177

سرمقاله ایران/ صندوق، درمان دردهای امروز ما

سرمقاله دنیای اقتصاد/ اصلاح بودجه: ‌ضرورت یا انتخاب؟

سرمقاله فرهیختگان/ نئولیبرالیسم و هیچ‌انگاری عدالت