پیام ویژه - ایسنا / روزنامه آمریکایی در تحلیل از مخمصهای که دونالد ترامپ در نتیجه جنگافروزی علیه ایران به آن گرفتار شده تاکید میکند حالا همه گزینههای پیش روی این رئیسجمهور آمریکا بد هستند و او کسی جز خودش را نمیتواند از این بابت مقصر دانسته و سرزنش کند.
رسانه آمریکایی در مطلبی با انتقاد شدید از تجاوزکاری دونالد ترامپ علیه ایران تصریح کرد در حالی که «دونالد ترامپ»، رئیس جمهور آمریکا روز ۲۳ ماه مه گفت که توافق پایان جنگ با ایران تقریباً نهایی شده و «بهزودی اعلام خواهد شد». با این حال، بیش از ۲ هفته از آن روز گذشته و هنوز هم با اینکه او چند بار دیگر ادعای نزدیک بودن اعلام چنین توافقی را تکرار کرد، هیچ توافقی ارائه نشده و نیروهای آمریکایی و متحدان صهیونیست آنها همچنان مرتبا اقدامات و حملاتی را خلاف آتشبس شکننده موجود صورت میدهند.
هفته گذشته، حمله پهپادی تلافیجویانه ایران در پاسخ به حملات دشمن آمریکایی به مواضع مخابراتی در سیریک و قشم خسارت سنگینی به فرودگاه بینالمللی کویت وارد کرد. روز یکشنبه نیز ایران در پاسخ به تجاوزات رژیم صهیونیستی به منطقه ضاحیه و جنوب لبنان موشکهای بالستیک در حمایت از مردم لبنان به سمت سرزمینهای اشغالی شلیک کرد. تنگهٔ هرمز نیز همچنان در نتیجه جنگ تحمیلی آمریکایی-صهیونیستی، به جز برای جریان اندکی از کشتیهای غیر وابسته و غیرمرتبط با دشمن متخاصم، عملاً بسته است.
بازار
تنگه هرمز
روزنامه واشنگتن پست در این مطلب نگارش یافته توسط «مکس بوت»، ستوننویس این روزنامه و عضو ارشد شورای روابط خارجی آمریکا نوشته است: «پس چه اتفاقی افتاد؟ وقتی جزئیات توافق پیشنهادی که ظاهراً شامل آزادسازی میلیاردها دلار از داراییهای بلوکهشدهٔ ایران بود، افشا شد، جنگطلبان آمریکایی ضد ایران به شدت برآشفتند. مایک پامپئو، وزیر خارجهٔ دولت اول دونالد ترامپ، توافق پیشنهادی را با توافق هستهای برجام که در سال ۲۰۱۵ منعقد شد مقایسه کرد؛ همان توافقی که دولت اوباما با ایران مذاکره کرده بود و ترامپ در ۲۰۱۸ از آن خارج شد. استیون چونگ، مدیر ارتباطات کاخ سفید، در فضای مجازی به پامپئو تاخته و گفت: "مایک پامپئو هیچ سررشتهای از حرفی که میزند ندارد. باید دهان پر ادعایش را ببندد و کار واقعی را به حرفهایها بسپارد."
با وجود واکنش شدید کاخ سفید، اما به نظر میرسد انتقادات سیاستمداران راستگرا ترامپ را ترساند. بر اساس گزارشها، او اواخر ماه مه یک پیشنهاد دیگر به تهران فرستاد و حالا مذاکرات متوقف شده است. ایرانیها در ازای توافق برای بازگشایی تنگهٔ هرمز، خواستار آزادسازی ۱۲ میلیارد دلار از داراییهای بلوکهشدهٔ خود هستند و ۱۲ میلیارد دلار دیگر نیز در طول ۶۰ روز مذاکره دربارهٔ برنامهٔ هستهایشان که پس از آن انجام خواهد شد، مطالبه میکنند.»
مکس بوت در ادامه این مطلب با اشاره به اینکه ترامپ قبلا «باراک اوباما» را با این ادعا که او پس از توافق ۲۰۱۵ برجام "پالتهای پول نقد" به ارزش ۱.۷ میلیارد دلار به ایران فرستاده مسخره میکرد تاکید میکند حالا خود ترامپ در موقعیتی بغرنج «تسلیح شدن در برابر خواستههای ایران که برایش بسیار شرمآور خواهد بود» قرار گرفته البته «اگر که او اصلا توانایی شرمسار شدن را داشته است.»
اولین نشست پسابرجامی وزیران خارجه ایران و 1+5
در عین حال به نوشته واشنگتن پست، اوباما تنها رئیسجمهور دموکراتی نیست که ترامپ مدعی شده نمیخواهد از او تقلید نکند. وقتی از ترامپ پرسیده شد چرا نیروهای آمریکایی را برای بیرون کشیدن چیزی که او آن را «غبار هستهای» مینامد — یعنی اورانیوم غنیشده — به ایران نفرستاده، پاسخ داد: «دوست نداشتم مثل جیمی کارتر باشم» یعنی اشاره به شکست فاجعهبار عملیات آمریکا در ۱۹۸۰در طبس برای نجات ۵۳ گروگان آمریکایی در ایران.
تحلیلگر واشنگتن پست در ادامه این مطلب تصریح داشته است: «از آنجا که ترامپ نمیخواهد تنش نظامی را افزایش دهد و نمیخواهد امتیازات پرهزینه بدهد، فعلا به وضع موجود چسبیده و گاه به قلمرو توهمات پناه میبرد. او سه بار یک پست مشابه در شبکههای اجتماعی منتشر کرده که در آن تصور میکند ایران "اسناد تسلیم" را امضا کرده، در حالی که "دموکراتها و رسانهها" هیچ اعتباری برای این توهم او از رسیدن به یک "پیروزی استادانه و درخشان" نمیدهند.»
مکس بوت ادامه میدهد: «این واضحاً تخیلات خوشبینانه است. ترامپ صرفاً تلاش میکند از واقعیت تلخ فرار کند: هیچ راه آسانی برای خروج از مناقشهای که هرگز نباید وارد آن میشد، وجود ندارد. همه گزینههایش بد است و ترامپ جز خودش کسی را نباید مقصر دانسته و سرزنش کند.»
تحلیلگر واشنگتن پست با ذکر این که «ترامپ در ادارهٔ جنگ افتضاح است اما در ایجاد جوّ مثبت دربارهٔ بازار بسیار ماهر» بیان میدارد: «با این حال، مدیران صنعت نفت و تحلیلگران میگویند ذخایر جهانی نفت رو به اتمام است و اگر جنگ به زودی تمام نشود، قیمت نفت میتواند تا ۱۵۰ دلار در هر بشکه بالا برود. آکسفورد اکونومیکس هشدار میدهد که اگر تنگه هرمز تا ژوئیه باز نشود، تحمل آن دشوار خواهد بود.»
عبور نفتکش کره جنوبی از تنگه هرمز
در ادامه این تحلیل آمده است: «ترامپ آشکارا ناامید است که نتوانسته ایران را به پذیرش شروطش مجبور کند، حتی با اینکه اسرائیل و آمریکا میتوانند هر طور بخواهند ایران را بمباران کنند. چرا یک ابرقدرت نمیتواند حریف ضعیفتری را شکست دهد؟ این یک معضل تازه نیست. ترامپ همان درسهای شکست تلخی را میآموزد که رؤسای جمهور قبل از او در ایالات متحده در کارزارهای جنگافروزانه خود در ویتنام، عراق و افغانستان آموختند.»
به نوشته مکس بوت، در دوران مدرن جنگ دیگر یک تمرین هدفگیری نیست و طرفی که بیشترین بمب را دارد لزوماً برنده نمیشود، اراده بیش از سلاح اهمیت دارد و توانایی تحمل آسیب در نهایت مهمتر از توانایی تحمیل آن است.»
او مینویسد: «برای ترامپ، این جنگ قرار بود یک "گشت و گذار کوتاه" باشد و او بدون هیچ تلاشی برای جلب افکار عمومی وارد آن شد، چون تصور میکرد زود تمام میشود. نظام ایران اما با این نبرد همچون یک نبرد موجودیتی برخورد کرد. حدس بزنید کدام طرف حاضر است صبر بیشتری نشان دهد تا پیروز شود؟ همانطور که طالبان زمانی گفت: "شما ساعتها را دارید، ما زمان را داریم."
ترامپ در این روند خواستههای حداکثری مطرح کرد— در برههای خواستار "تسلیم بیقیدوشرط ایران" شد — در حالی که از ابزارهای حداقلی استفاده کرد و چنین رویکرد نامعقولی پیروزی در جنگ را تقریبا برای او غیرممکن ساخت. عملیات تنها با نیروی هوایی قادر به تغییر نظام نبوده با این حال ترامپ احمقانه همین کار را در ایران امتحان کرد، در حالی که خطر آشکار تلافی تهران با بستن تنگه را نادیده گرفت.»
واشنگتن پست با ذکر اینکه «حالا ایران دنیا را در گرو بشکههای نفت گرفته است» مینویسد: «ترامپ به اهداف جنگی بیش از حد جاهطلبانهاش نرسیده و نخواهد رسید. حتی دیگر کسی از پایان برنامهٔ موشکی ایران یا حمایت از نیروهای نیابتیاش در منطقه صحبت نمیکند. بهترین چیزی که ترامپ میتواند امید داشته باشد این است که ایران تنگه هرمز را بدون عوارض باز کند و محدودیتهایی بر برنامهٔ هستهای خود با نظارت بینالمللی بپذیرد. این عملاً احیای شرایطی است که در زمان توافق هستهای اوباما وجود داشت و برای رسیدن به همین میزان هم احتمالاً نیاز به یک پرداخت کلان خواهد بود که قیمت دقیق آن در چانهزنیهای بازاری تعیین میشود.»
مکس بوت در انتها نتیجه میگیرد: «این احتمالاً پرهزینهترین "تاکو" ( کلمه مخفف عبارت "ترامپ همیشه فرار میکند") خواهد بود که رئیسجمهور آمریکا تاکنون انجام داده است. تنها میتوان امیدوار بود این تجربهٔ عبرتآموز باعث شود او پیش از شروع هر جنگ انتخابی دیگر، بطور مفصل فکر کند. »