پیام ویژه - اعتماد / «برای پیروزی در جبهههای دوم و سوم» عنوان یادداشت روز در روزنامه اعتماد است که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
امروز که در قدرت و عزت هستیم و تمام دنیا به پیروزی ما اذعان دارند و تاکید میکنند که امریکا برخلاف تمام مقررات به مدارس، بیمارستانها و زیرساختهای ما حمله کرده و در دنیا منفور است، بهتر است جنگ را پایان دهیم. (بخشی از سخنان رییسجمهور پزشکیان در انجمن جامعه پزشکی ایران)
ما هر چقدر قدرت نظامی داشته باشیم ولی اگر مردم گرسنه باشند و گردش مالی و رشد اقتصادی نداشته باشیم، دوام نمیآوریم. امنیت و اقتصاد لازم و ملزوم یکدیگرند. دشمنان ما برای چپاول میآیند. بنابراین باید در این شرایط برای تحریمهای ظالمانه برنامهریزی کنیم تا بتوانیم از آنها عبور کنیم. (بخشی از سخنان رییس مجلس در جمع فعالان اقتصادی ایران و عراق)
جملات بالا، بخشهایی از سخنان دو مقام ارشد حکومت است که با آرای مردم برگزیده شدهاند و در راس دولت و مجلس قرار دارند. مسعود پزشکیان در انتخابات ریاست جمهوری با اکثریت آرای مردم انتخاب شد و حکم او توسط رهبر شهید انقلاب تنفیذ شده است و محمدباقر قالیباف در آخرین انتخابات مجلس شورای اسلامی توسط رایدهندگان تهرانی به مجلس رفت و در مجلس نیز با آرای اکثریت نمایندگان به ریاست مجلس رسید. در واقع میتوان سخنان پزشکیان و قالیباف را به عنوان اکثریت نمایندگان مردم پذیرفت و البته پیشنهادهایشان را جدی گرفت.
چرا باید جدی گرفت؟ به این دلیل که مسعود پزشکیان در مقام ریاست جمهوری با بسیاری از مشکلات سیاسی و اقتصادی دیوانسالاری کشور آگاه است و محمدباقر قالیباف نیز توشهای از گفتوگو با نمایندگان دیپلماسی امریکا دارد و در این میان بارها و بارها سخنان رئوس میانجیگران شامل پاکستان، عمان و قطر را شنیده و با توجه به آنچه در این زمینه میگوید معتقد به دست بالای ایران در جنگ است و اعتقاد دارد کارنامه گفتوگوها در بندهای یادداشت تفاهم که به امضای مسعود پزشکیان و رییسجمهور امریکا رسید نشاندهنده پیروزی ایران در گفتوگوهای دیپلماتیک به مدد دست بالای سپاه و ارتش ایران در پیروزیهای منطقهای بوده است.
در چنین شرایطی بزرگان کشور میتوانند مانند دوران قبل از صدور یادداشت تفاهم ضمن طرح مساله با رهبری نظام، اگر ایشان بر موافقت قبلی خود باشند در جلسه دوم شورای امنیت ملی درباره جنگ یا صلح تصمیم بگیرند. البته نوع اعلام و برخورد و چگونگی انتخاب میانجیگران نیز از مهمترین مسائل است که تصمیم آن با مذاکرهکنندگان ارشد ایران میتواند باشد. به هر صورت اگر این پروسه به صورت ادامه جنگ تا پیروزی یا آتشبس و گفتوگو بر اساس بندهای تفاهمنامه، به تصویب برسد میتوان از وضع نه جنگ و نه صلح خارج شد. در مقوله جنگ مردم نشان دادهاند آماده دفاعاند و در مقوله صلح که حتما پیشینهای از پیروزی در جنگ دارد، باز مردم آمادهاند در بازسازی کشور برای رسیدن به توسعه با دولت مشارکت کنند.