پیام ویژه - ایسنا /ارزیابی تیم آواربرداری غزه نشان میدهد ۸ تا ۱۰ هزار جسد هنوز زیر آوارهای غزه باقی مانده که پاکسازی را به فوریترین مسئله بشردوستانه در این منطقه تبدیل کرده است.
روزنامه گاردین با انتشار این مطلب نوشت: با تداوم شرایط انسانی وخیم در نوار غزه، بیش از ۲.۱ میلیون آواره در غزه در چادرها و سرپناههای موقت زندگی میکنند. آوار به بخشی از محیطی تبدیل شده است که آنها هر روز در آن زندگی میکنند. با وجود تمام تلاشها برای برداشتن آوار و بازگرداندن دسترسی به مناطق مسکونی، بقایای خانهها حساسیت خاصی دارند. هر متر آوار ممکن است چیزهایی را پنهان کند که از بیرون قابل مشاهده نیستند.
نهال ابوحسن، یکی از اعضای برنامه جهانی غذا گفت: «آوار در برخی مناطق برای مردم فقط آثار مخروبه نیست، بلکه نمایانگر تمام زندگی و خاطرات آنهاست. در برخی موارد، ممکن است اجسادی هنوز زیر آوار باشند. به همین دلیل آواربرداری برای خانوادهها و جوامع مسئلهای بسیار حساس است.»
وجود بقایای انسانی که هنوز زیر آوار دفن شدهاند، همچنان یکی از فوریترین مسائل بشردوستانه در غزه است. بر اساس برآوردهای مورد استناد برنامه توسعه سازمان ملل متحد، ممکن است بین ۸ هزار تا ۱۰ هزار جسد هنوز زیر آوار شده باشند.
برنامه توسعه سازمان ملل اعلام کرده است که با سازمانهایی از جمله کمیته بینالمللی صلیب سرخ برای شناسایی مکانهایی که ممکن است بقایای انسانی در آنها دفن شده باشد و اولویتدهی به آنها در عملیات آواربرداری و بازیابی همکاری میکند.
خالی کردن دریا با قاشق
احمد علیان، یکی از مهندسان سازمان ملل میگوید پاکسازی بخشی از یک جاده در محله تلالهوا در غزه یک روز کامل طول کشید. به گفته او، با وجود این که تمام روز کار کرده بودند، همچنان کوهی از آوار او را احاطه کرده بود.
علیان گفت: «حس میکنم مثل این است که قاشقی در دست داریم و میخواهیم دریا را خالی کنیم.»
این وظیفه در شرایطی فوقالعاده دشوار و خطرناک انجام میشود. رژیم صهیونیستی نیز برای دشوارتر کردن وضعیت، ورود تجهیزات لازم به غزه را به این بهانه ممنوع کرده است که تقریبا هر کمکرسانی که غذا یا دارو نباشد میتواند «کاربرد دوگانه» داشته باشد و به شکلی به حماس کمک کند.
مساحت محدود در غزه برای آواربرداری و بازیافت آن
در ادامه این مطلب مطرح شد: در ابتدا، کار برنامه جهانی غذا محدود به برداشتن آوار از جادهها و هل دادن آن به کنارهها برای ایجاد گذرگاه برای کامیونها بود. اما مقدار زیاد آن طاقتفرسا بود و ادامه بمباران اسرائیل در طی آتشبس تقریبا یکساله انجام دادن این کار را دشوارتر میکرد. برخی جادهها باید چندین بار بازگشایی میشدند.
در همین حال، مرز تعیینشده در آتشبس اکتبر ۲۰۲۵ که از آن به نام «خط زرد» یاد میشود و نظامیان صهیونیست موظف به عقبنشینی از آن بودهاند، همچنان در حال پیشروی است، چراکه رژیم اشغالگر بخشهای بیشتری از قلمرو را تصرف میکنند. به این ترتیب، منطقهای که هنوز برای مردم و امدادگران قابل دسترسی است، تقریبا ۳۰ درصد کل نوار غزه را تشکیل میدهد. این شرایط رسیدگی به این که با این آوار چه باید کرد را دشوارتر میسازد.
«جاکو سیلییرز»، نماینده ویژه برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) در فلسطین گفت: «یکی از راههایی که سعی کردهایم این مشکل را حل کنیم، بازیافت و استفاده دوباره از آوار به روشهای مختلف است.»
برنامه توسعه سازمان ملل متحد مدیریت پنج تاسیسات آوار خردکنی را در سراسر غزه آغاز کرده است-جایی که آوار جمعآوریشده از جادهها و زیرساختهای حیاتی آسیبدیده برای استفاده دوباره پردازش میشود. آوار ابتدا برای حذف مواد غیربتنی، از جمله فلز و میلههای فولادی، تفکیک میشود. سپس بتن به قطعات کوچکتر خرد میشود و در نهایت به اندازه تقریبی یک تیله یا سنگ بسیار کوچک میرسد.
با وجود محدودیتهای عمده بر ورود مصالح ساختمانی، مهندسان از آوار خردشده برای چندین هدف ضروری استفاده میکنند. بخش زیادی از آن برای تعمیر جادهها و پر کردن چالهها استفاده میشود، در حالی که مقداری زیر چادرها و سرپناهها قرار میگیرد تا آنها را بالاتر از آب باران و فاضلاب قرار دهد.
وضعیت ماشینآلات چالش بزرگی برای تیمهای انجامدهنده کار است. بیشتر تجهیزات موجود در غزه به شدت فرسوده شدهاند. ماشینآلات بارها در حین عملیات از کار میافتند که بخشی از آن به دلیل کمبود شدید قطعات یدکی، روغن موتور و سایر منابع لازم برای نگهداری و بهرهبرداری از آنها است.