پیام ویژه - هم میهن /متن پیش رو در هم میهن منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
علی ایوبی| حمید حسینی، سخنگوی اتحادیه صادرکنندگان فرآوردههای نفتی در گفتوگو با «هممیهن» به این نکته اشاره دارد که ایران هیچگاه از سیستمهای رسمی برای صادرات نفت استفاده نمیکند که نگران باشیم تا اسنپبک و بازگشت تحریمهای سازمان ملل به دیگر کشورها فشار بیاورد تا از ما خرید نکنند.
فعال شدن مکانسیم ماشه چه تاثیری در روند فروش نفت ما خواهد داشت؟
ما هیچگاه از سیستمهای رسمی برای صادرات این محصولات استفاده نمیکنیم که بخواهیم نگران باشیم تا تحریمهای سازمان ملل به دیگر کشورها فشار بیاورد و آنها را متهم به نقض قوانین سازمان ملل کند. اصولاً ایران نفت را با اسناد و گواهی و مدارک دیگر کشورها معامله میکند و پرداختها نیز از طریق کشور ثالث صورت میگیرد پس در مجموع نباید تاثیری بر روند فروش نفت ما بگذارد. اینکه برخی عدد و رقم اعلام کردند نشان از این دارد که آنها شناخت درستی از بازار ندارند اما اگر این اتفاق باعث شود تا یک بستر حقوقی برای حمله به ایران فراهم شود قطعاً میتواند برای کشور ما تبعات داشته باشد.
دفعه پیش دیدیم قطعنامهای که آژانس انرژی اتمی صادر کرد چه بستری را آماده کرد که بتوانند به ایران حمله کنند. در حال حاضر هیچ بهانهای برای حمله مجدد به ایران ندارند و خودشان گفتهاند که انرژی هستهای ایران نابود شده و ما نیز اعلام کردیم که قرار نیست فعلاً غنیسازی انجام دهیم پس فقط این نگرانی وجود دارد که فعال شدن مکانیسم ماشه و بازگشت تحریمهای سازمان ملل بهانهای را به دست آمریکا و اروپا و اسرائیل بدهد تا جنگ جدیدی را شروع کنند و به ایران حمله کنند.
با توجه به وضعیت اقتصاد جهانی و درگیری چین و آمریکا و هند با آمریکا درباره تعرفهها، هند همچنان به خرید نفت از روسیه ادامه داده است و آنها چهار بار تماس کاخ سفید را نیز بیپاسخ گذاشتهاند که از هند بعید بود اینگونه موضعگیری کند چون صادرات این کشور خیلی به بازار آمریکا وابسته نیست. هند در جمع هشت شریک اول تجاری آمریکا نیست و این کشور دو درصد نیز در صادرات هند نقش ندارد؛ درحالیکه شش درصد واردات هند از آمریکا است و اگر هندیها نیز تعرفه متقابل برای کالاهای آمریکایی بگذارند در حقیقت این تحریم و تعرفهها بیشتر میتواند به ضرر آمریکا باشد تا هند و صادرات آمریکا است که به هند کم میشود.
صادرات هند به آمریکا نیز بیشتر خدمات مالی و نرمافزاری است که شامل تعرفهها نمیشود یعنی بسیاری از شرکتهای بزرگ آمریکایی از اختلاف شب و روز استفاده کرده و صورتهای مالی خود را به هند فرستاده و کارهای مالی آنها در این کشور انجام میشود و وقتی اول صبح مدیر آمریکایی به سر کار میآید تراز روزانه و صورت مالی را در اختیار دارد.
به همین دلیل هند دلیلی نمیبیند از نفت ارزان روسیه دل بکند، حدود 35 درصد از صادرات نفت روسیه به هند است که نزدیک به یک میلیون و 700 هزار بشکه است. در این میان ترامپ نیز تهدید کرده که اگر توافقی صورت نگیرد آمریکا از مذاکره با اوکراین و روسیه کنار خواهد کشید و یا تحریمهای سنگین جدیدی علیه روسیه وضع خواهد کرد؛ این یعنی اوضاع به هیچ وجه برای اجماع علیه ایران مساعد نیست و نباید مردم را از مکانیسم ماشه ترساند که دیدیم همین ترس باعث افزایش قیمت دلار شد و در آینده نیز باعث افزایش تورم و فرار سرمایه از کشور خواهد شد.
چین مهمترین خریدار نفت ایران است؛ اگر این کشور به سمت روسیه برود و نفت خود را با توجه به تخفیفاتی که وجود دارد از آنها تهیه کند، چه تاثیری بر روند فروش نفت ما خواهد داشت؟
روسیه هماکنون نیز در بازار چین وجود دارد و 48 درصد صادارت نفت روسیه وارد چین میشود. همچنین روسیه بیش از چین به هند صادرات دارد اما نفتی که هند از روسیه میخرد عمدتاً نفت سبک است و باعث شده هند به یکی از صادرکنندگان فرآوردههای نفتی تبدیل شود و هر کشور با کمبود بنزین و گازوئیل مواجه میشود به سراغ آنها میرود چون هم ظرفیت پالایشگاهی را افزایش دادهاند و هم نفت خام سبک روسیه امکان تهیه فرآوردههای باکیفیت را برای هندیها فراهم کرده است. بازار چین خیلی به نفت سبک نیاز ندارد و حتی فروش نفت سبک ایران در چین بسیار سختتر از فروش نفت سنگین و فوقسنگین است.
چند پالایشگاه در چین است که حدود 2میلیون و 400 هزار بشکه ظرفیت دارند و به آنها اجازه داده شده که نفت تحریمی را بخرد و خیلی هم ترسی از تحریم آمریکا و تحریمهای بانکی ندارند چون شرکتهای محلی کوچکی هستند و تجارت بینالمللی ندارند که اینها عمدتاً خریدار نفت سنگین و فوقسنگین هستند لذا به این صورت نیست که اگر هند نفت روسیه را نخرد حتماً و الزاماً روسیه میتواند نفت خود را در بازار چین بفروشد و یا رقیب جدی ما در بازار چین باشد، به نظر من نباید خیلی نگران بود.
با توجه به این شرایط و اوضاع، روند قیمت نفت در یکی دو ماه آینده را چگونه پیشبینی میکنید؟
هم اکنون بازار بالاتر از پیشبینیها است. بر اساس پیشبینیها قرار بود امسال قیمت نفت بین 66 تا 77 دلار باشد و کارشناسان نفت برنت را 60 دلار پیشبینی کرده بودند اما هماکنون قیمت نفت 68 دلار است؛ با وجود اینکه کشورهای اوپک پلاس ماهانه 410 هزار بشکه اضافه میکنند و قرار است در سپتامبر 547 هزار بشکه دوباره به تولید اضافه کنند و همه آن چیزی که داوطلبانه از بازار خارج کرده بودند را به بازار برگردانند.
از طرف دیگر گزارشهایی وجود دارد که در بازار حدود 103 میلیون بشکه تقاضا برای نفت خام و میعانات گازی وجود دارد که هماکنون 105 میلیون بشکه عرضه میشود اما به توجه به خطراتی که جامعه جهانی با آن مواجه است این روزها ذخایر استراتژیک نقش مهمی پیدا کرده و همه کشورها نفت را خریداری میکنند برای ذخایر استراتژیک خودشان و بسیاری از کشورها سعی میکنند برای سه ماه ذخیره داشته باشند مثلاً چین که روزانه 14 میلیون بشکه نفت مصرف دارد و 11 میلیون بشکه وارد میکند اگر بخواهد ذخایر استراتژیک داشته باشد باید بیش از 800 میلیون بشکه ذخیرهسازی کند و تقریباً همین میزان نیز در ذخیره دارد.
آمریکا در دوران بایدن حدود 300 میلیون از 450 میلیون بشکه ذخیره استراتژیک خود را در بازار عرضه کرد تا بتواند قیمت را کنترل کند. لذا این روزها همه کشورها در تلاش هستند ذخایر استراتژیک خودشان را انبار کنند پس نفت مازاد جذب میشود و بهرغم اینکه دفتر اطلاعات انرژی آمریکا پیشبینی کرده که در سال آینده قیمت نفت حدود 52 دلار خواهد بود اما اوپک و کشورهای صاحب انرژی اعتقاد دارند قیمت نفت در سال آینده نزدیک به 62 دلار باقی خواهد ماند.
بازار ![]()