پیام ویژه - اخیراً ویدئویی از مصاحبه علی مطهری، فعال سیاسی و نائب رئیس پیشین مجلس شورای اسلامی با شبکه افق صدا و سیما منتشر شده است که محتوای آن، به شدت شگفت انگیز است.
در این گفت و گو، مطهری با اشاره به اعتراضات مردم می گوید که با سعه صدر ایجاد شده(!)، خانم ها هر طور که می خواهند لباس می پوشند و کسانی هم که دنبال مشروبات الکلی بودند، به نحوی تهیه می کنند؛ کسانی که دنبال این ها بودند با آزادی نسبی ایجاد شده، دیگر نمی توانند بهانه داشته باشند. پس الان نارضایتی شان چیه؟
چنین به نظر می رسد علی مطهری که سال ها نماینده مجلس بوده است، فکر می کند دلیل نارضایتی های مردم این بوده که نمی توانند مشروب بخوند و زنان نمی توانند هر طور خواستند لباس بپوشند؛ از این روست که با تعجب می پرسد حالا که کسی به پوشش خانم ها گیر نمی دهد و مشروب خورها نیز دسترسی به الکل دارند، دیگر چه جای اعتراضی؟!
تقلیل خواسته های یک ملت بزرگ به پوشش خانم ها و خوردن مشروب، بیش از هر چیزی، نشان از انفکاک مطلق از جامعه دارد و در عین حال، توهین به مردمی است که تمام مطالبات بحق آنها به دو مقوله پوشش و مشروب تنزل داده شده است.
از جناب مطهری می پرسیم آیا مردم برای آن که لبی به مشروب تر کنند، لب به اعتراض گشودند یا برای این که زن ها بی حجاب و کم حجاب باشند، حجاب سکوت را دریدند و جامه اعتراض بر تن کردند یا برای رهایی از پنجه های فقری که روز به روز گلویشان را بیشتر و بیشتر می فشارد؟!
واقعاً عجیب است: در شرایطی که اکثر مردم زیر خط فقر زندگی می کنند و گیر نان شب هستند، نماینده سابق آنها فکر می کند نه برای "نان" که برای "شراب" به خیابان ها ریختند!
گویا جناب ایشان در جریان نیست ارزش پولی که در جیب و کیف و حساب بانکی او و 90 میلیون ایرانی دیگر است، فقط در همین یک سال اخیر، یعنی از بهمن 1403 تا بهمن 1404 ، نصف شده است. یعنی فرد فرد مردم ایران، بدون این که پولی گم کنند یا در معامله ای ضرر ببینند، همین طور که ایستاده اند، نصف سرمایه شان دود شده و به هوا رفته است. حالا وقتی همین مردم اعتراض می کنند، نماینده سابق ملت که اتفاقاً عنوان لیست انتخاباتی اش نیز "صدای ملت" بوده، به رسانه ای که قرار بود ملی باشد می رود و در جواب این اعتراض می گوید: شما که هر جور می خواهید لباس می پوشید و عرق هم که خواستید می نوشید، اعتراض تان دیگر چیست؟!
آقای علی مطهری!
مردم ایران اعتراض دارند به بی عدالتی در توزیع ثروت ملی شان که هر ساله در فصل بودجه، چون خاری به چشمان شان می رود،
مردم معترض اند به نظارت استصوابی که شایستگان را از رفتن به دولت و مجلس محروم می کند،
ناراضی اند از سهیمه های ناعادلانه دانشگاه ها و روش های تبعیض آمیز گزینش ها،
دلخورند از این که صدایشان نه در رسانه ملی بازتاب دارد، نه در خبرگزاری ها و روزنامه هایی که با پول همین مردم فعالیت می کنند و نه حتی در مجلسی که قرار بود خانه ملت باشد ولی الان شده است محل کرسی نشینی کسانی کمترین قرابت را با عموم مردم دارند،
گلایه دارند از رانت خواری و از این که از غذای دام و طیور گرفته تا داروی بنی بشر، همه چیز در تیول مافیاهاست،
از این ناراحت اند که نخبگان و تحصصل کردگان و متخصصان و صاحبان سرمایه از این کشور فراری اند،
دل شکسته این هستند که همسایه ها روز به روز دارند پیشرفت می کنند ولی ما تازه درگیر این شده ایم که کالا برگ را تا آخر ماه خرج کنیم یا نگه داریم برای ماه آینده؟
از رشد اقتصادی اندکی و حتی منفی، از بی اعتباری پاسپورت ایران، از این که تاجر ایرانی نمی تواند مانند بازرگان ارمنستانی و گرجی در جهان امروز داد و ستد کند،
از این که حتی دولتش قادر نیست پول نفتش را تمام و کمال و به موقع از مشتری خارجی بگیرد،
از این که محیط زیست مملکتش، لحطه به لحظه در حال تخریب است،
از این که مراکز علمی کشورش از قافله دانش و تکنولوژی عقب مانده اند و در همان حال، فلان کشور عربی منطقه، دارد تبدیل می شود یه یکی از هاب های جهانی هوش مصنوعی،
از این که روابط خارجی کشورش، بیش از این که برایش عزت و رفاه بیاورد، منزوی اش کرده است،
از این که اعتیاد و بیکاری و طلاق و بزهکاری و افسردگی در جامعه اش بیداد می کند،
از این که حتی از یک اینترنت معمولی که جزو پیش پا افتاده ترین مقوله ها در جهان است، محروم شده،
از این که سطح سواد دانش آموزان و دانشجویانش، سال به سال، نازل تر می شود،
از این که سال هاست مسوولان کشورشان حتی نتوانسته اند هوایی که خودشان تنفس می کنند را پاک کنند...
بس است یا ادامه دهیم آقای مطهری؟! واقعاً چطور توانستید این همه دغدغه بنیادین را نبینید و بگویید: حالا که هر طور می خواهید می پوشید و هر چه خواستید می نوشید، بهانه تان برای اعتراض چیست؟!