پیام ویژه - کیهان /متن پیش رو در کیهان منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
برخی مسئولان و رسانههای وابسته به دولت به جای پاسخگویی درباره کوتاهی در تکمیل شبکه ملی اطلاعات و ایجاد زیرساختهای امن جایگزین در زمان قطع اینترنت، در جایگاه اپوزیسیون و مدعی به سیاه نمایی میپردازند.
اینترنت امروزه مانند خون جاری در رگهای اقتصاد، به عامل حیاتی برای کسب و کارها بدل شده است، اما این سکه یک روی دیگر هم دارد. رها بودن فضای مجازی و فقدان مدیریت منسجم در این حوزه، طی سالهای اخیر به یکی از عوامل مؤثر در ایجاد ناامنی و بیثباتی اقتصادی تبدیل شده است.
تجربه اغتشاشات اخیر نشان میدهد امنیت، پیشنیاز بدیهی فعالیتهای اقتصادی و استمرار کسبوکارهاست و هرگونه اختلال در آن، مستقیماً بازارها و معیشت مردم را تحت تأثیر قرار میدهد. دسترسی بیضابطه به برخی شبکههای اجتماعی خارجی، در مقاطع بحرانی به بستری برای التهابآفرینی، شایعهسازی و تشدید نوسانات روانی در جامعه و بازارهای ارز و طلا بدل شده و نشان داده است که مدیریت مقطعی این فضا، در شرایط خاص، میتواند به کنترل التهابات و بازگشت نسبی ثبات کمک کند.
حال در این وضعیت، باید مسئولان امر زمینههای اینترنت و کارآمد امن در شرایط خاص را فراهم کنند که مصداق بارز آن، تکمیل شبکه ملی اطلاعات است. هم اکنون بسیاری از فعالیتهای رسمی و زیرساختی کشور از جمله بانکها، پیامرسانهای داخلی، فروشگاههای اینترنتی و... در بستر اینترنت داخلی در حال فعالیت پایدار هستند، ولی بخشی از فضای کسب و کار کشور به دلیل ضعفهای اجرائی در توسعه شبکه ملی اطلاعات و ارائه بسترهای جایگزین، همچنان به طور 100 درصد وابسته به اینترنت بینالمللی هستند.
در این وضعیت حساس که مسئولان باید درباره دلایل تکمیل نشدن شبکه ملی اطلاعات و همچنین پیشبینی ایجاد زیرساختهای لازم برای دوام کسب و کارها در شرایط خاص پاسخگو باشند، در جایگاه مدعی قرار گرفته و در حال دادن آمارهای خسارات ناشی از قطع اینترنت هستند و برخی رسانههای وابسته به دولت هم به این موضوعات دامن میزنند.
بازار ![]()
فرار رو به جلوی مسئولان
مشخصا مجموعه وزارت ارتباطات در این زمینه باید پاسخگو باشد، ولی وزیر و مسئولان این دستگاه از زمان اغتشاشات دیماه تاکنون در حال مصاحبه هستند تا همانند اپوزیسیون اینطور القا کنند که مسئولیتی درباره قطع اینترنت ندارند و از سوی دیگر در حال دادن آمار و ارقام بدون منبع و متفاوت درباره خساراتهای روزانه از قطع اینترنت هستند.
ستار هاشمی، وزیر ارتباطات روز گذشته درباره آثار قطع اینترنت بر کسبوکارهای اقتصاد دیجیتال، بدون اشاره به منبع محاسبات خود گفت که قطعیهای اخیر روزانه حدود ۵۰۰ میلیارد تومان به هسته اقتصاد دیجیتال و نزدیک به پنج هزار میلیارد تومان به اقتصاد کلان کشور خسارت وارد کرده است.
احسان چیتساز، معاون او هم چند روز قبل درباره خسارت اختلال اینترنت به کسب و کارها گفت: این رقم بسته به شدت و نوع اختلال، بین ۴۰۰ تا ۶۰۰ میلیارد تومان در روز تخمین زده میشود.
از طرفی رضا الفتنسب، رئیس اتحادیه کسب و کارهای اینترنتی رقم خسارت را متفاوت اعلام کرده است. او خبر داد که به علت قطعی اینترنت، کسبوکارهای اینترنتی روزانه سه هزار و 800 میلیارد تومان ضرر کردهاند که این عدد هم فروشگاههای بزرگ و هم فروشگاههای کوچک را شامل میشود.
جریان رسانهای مشکوک
در این بین یک خط خبری گسترده با محتواهای مشابه نیز در رسانههای دولتی و وابسته به دولت در حال انتشار است که روایتهایی سیاه درباره آثار قطع اینترنت را بیان میکند. برخی از این گزارشها که اگر نام منتشرکننده را حذف کنیم به نظر میرسد توسط رسانههای معاند همچون اینترنشنال و با هدف فشار به دستگاههای امنیتی تهیه شده است، خودکشی و ناامیدی را در بین مخاطب ترویج میدهد.
همچنین به نظر میرسد پشت برخی از این گزارشها نیز جریان فاسد رسانهای نفوذ کرده در دولت قرار دارند که پیش از این با اخاذی و باجگیری در فضای مجازی با استفاده از شبکه کانالهای تلگرامی و توئیتری ارتزاق میکردند و حالا منبع درآمدشان قطع شده است.
بدون شک کسی از رکود برخی کسب و کارهای وابسته به اینترنت خوشحال نیست و اتفاقا مسئولان امر باید درباره پیشبینی نکردن راهکارهای جایگزین در شرایط خاص برای سر پا ماندن آنها پاسخگو باشند. این مسئولان و رسانههای دولتی و حامی دولت باید با مردم درباره اهمیت برقراری امنیت کشور برای بقای این کسب و کارها صحبت کنند، نه اینکه همانند اپوزیسیون به سیاهنمایی بپردازند.
طرح دوگانه «امنیت» و «اقتصاد» در موضوع اینترنت از اساس نادرست و گمراهکننده است. امنیت و اقتصاد در یک رابطه طولی و علت و معلولی قرار دارند؛ به این معنا که بدون ثبات و امنیت پایدار، اساساً امکان تداوم فعالیت اقتصادی وجود ندارد. تجربههای داخلی و بینالمللی نشان میدهد هرگونه خدشه به امنیت ملی، مستقیماً چرخهای اقتصاد را دچار اختلال میکند و به ایستایی جدی در تولید، توزیع و مبادله میانجامد؛ وضعیتی که در کوتاهمدت معیشت مردم و در بلندمدت بنیانهای اقتصادی کشور را با آسیبهای عمیق مواجه میسازد.