پیام ویژه - ایرنا / سومین رای گیری غیررسمی شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره هشت نامزد دبیرکلی سازمان ملل برای جانشینی «آنتونیو گوترش» دبیر کل کنونی این نهاد بین المللی، در حالی برگزار شد که «ربکا گرینسپن» معاون پیشین رئیس جمهوری کاستاریکا پیشتاز این رقابت بود.
در این رای گیری غیررسمی (آزمایشی) در شورای امنیت که روز جمعه به وقت محلی انجام شد، «ربکا گرینسپن» ۹ رای، رودریگز بیرکت وزیر خارجه پیشین و سفیر گویان در سازمان ملل هشت رای و رافائل گروسی مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی و اولارا اوتوننو نیز هر کدام پنج رای کسب کردند.
گرینسپن در دور اول رای گیری در شورای امنیت سازمان ملل نیز پیشتاز این رقابت بود.
شورای امنیت سازمان ملل متحد در آستانه برگزاری هشتاد و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل با حضور سران و رهبران جهان سومین رایگیری غیررسمی برای انتخاب دبیرکل جدید سازمان ملل متحد را برگزار کرد تا میزان حمایت از نامزدهای جانشینی آنتونیو گوترش دبیرکل کنونی سازمان ملل را بررسی کند که در پایان سال جاری میلادی دومین دوره پنجساله خود را به پایان خواهد رساند.
هشت نامزد دبیرکلی سازمان ملل برای تصدی این سمت در حالی رقابت میکنند که این نهاد بین المللی با شکافهای عمیقی در درون خود مواجه است. حتی اگر یکی از نامزدها ۹ رای لازم را در شورای امنیت ۱۵ عضوی به دست آورد - شورایی که دبیرکل آینده سازمان ملل را انتخاب و سپس نام او را برای تائید به مجمع عمومی ارائه میکند - آن نامزد باید از وتو شدن نیز در امان بماند.
بر اساس آرا کسب شده، شورای امنیت سازمان ملل در سومین دور رای گیری آزمایشی خود نیز بار دیگر نتوانست بر سر یک نامزد برای دبیرکلی سازمان ملل به اجماع برسد.
هر کسی که در ژانویه ۲۰۲۷ سکان هدایت سازمان ملل را به دست بگیرد، باید این سازمان را از میان آشفتگیهای ژئوپلیتیکی و بحران مالی عبور دهد؛ آن هم در شرایطی که حتی دیپلماتها و مقامهای سازمان ملل مستقر در نیویورک نیز آشکارا درباره میزان ارتباط و اهمیت این سازمان در امور جهانی تردید دارند.
هنگامی که سازمان ملل رهبر جدیدی انتخاب میکند، پرسش درباره نقش این سازمان در جنگ و صلح ناگزیر دوباره به مرکز توجه بازخواهد گشت.
ملاحظات و فشارهای دیگری نیز در محاسبات کشورهای عضو برای انتخاب دبیرکل جدید سازمان ملل نقش خواهند داشت که یکی از آنها، تلاش چند دههای برای آن است که سازمان ملل نخستین زن را به مقام دبیرکل منصوب کند.
عامل دیگر، اصرار کشورهای آمریکای لاتین است که دبیرکل بعدی سازمان ملل از این منطقه باشد؛ موضوعی که با یک عرف غیرالزامآور و البته نهچندان منظم و دقیقا رعایتشده همخوانی دارد؛ عرفی که بر اساس آن، این سمت باید میان مناطق مختلف جهان بهصورت دورهای جابهجا شود.
آخرین دبیرکل پیشین سازمان ملل که از آمریکای لاتین بود، خاویر پرز د کوئیار بود که از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۱ در این سمت خدمت کرد. اینکه این عوامل در جریان رقابت انتخاباتی چگونه بر نتیجه اثر خواهند گذاشت، هنوز مشخص نیست.
برخی دیپلماتها هشدار میدهند که ممکن است نامزدهای زن بهطور ناعادلانه در قالب کلیشههایی قرار گیرند که آنها را کمتر از رقبای مرد، خود را مناسب مدیریت مسائل صلح و امنیت میدانند. همچنین این تصور وجود دارد که ایالات متحده، موضع خود را درباره آنچه آن را مبارزه با «ایدئولوژی جنسیتی» و «ایدئولوژی تبعیضآمیز برابری» مینامد، در تعارض با تلاشها برای پیشبرد انتخاب یک زن بهعنوان دبیرکل سازمان ملل خواهد دید.
دیپلماتها میگویند: ترجیحات دولت دونالد ترامپ نیز قطعا بر موضعگیری سایر کشورهای عضو و همچنین نامزدها، پیش از ورود آنها به این مسیر دشوار انتخاباتی تاثیر خواهد گذاشت. اما جدا از این مسائل، آنچه اهمیت اساسی خواهد داشت، توانایی اثباتشده هر نامزد برای انجام این وظیفه است. هر نامزد باید با مجموعهای از ایدهها و طرحهای مشخص وارد رقابت شود که هدف آنها تقویت اعتبار سازمان ملل در زمینه صلح و امنیت بینالمللی باشد. این موضوع باید بخش محوری راهبرد او برای کمک به سازمان ملل در عبور از این دوره فشار شدید ژئوپلیتیکی باشد.
